การเตรียมความพร้อม+การเรียนรู้ของเด็กปฐมวัย

เด็กปฐมวัยเรียนรู้จากประสบการณ์ตรง โดยการปฏิบัติจริงผ่านประสาทสัมผัสทั้งห้าจะส่งผลต่อพัฒนาการอย่างรอบด้าน  ทั้งด้านพัฒนาการการเรียนรู้ที่จะทำงานด้วยตนเอง  สังคม  อารมณ์  จิตใจ สติปัญญา และร่างกาย นอกจากนี้เด็กยังซึมซับเกี่ยวกับการสร้างนิสัยที่ดี  และบูรณาการทั้งองค์ความรู้  เจตคติ  แล้วนำไปใช้ในการดำรงชีวิต สามารถดูแลตนเอง อยู่ร่วมกันกับครอบครัว พ่อแม่ ผู้ปกครอง ชุมชน และสังคมตามบริบทวัฒนธรรมที่เด็กอาศัยอยู่ในสังคมและชุมชนนั้นๆ  เมื่อมีการปฏิบัติอย่างต่อเนื่องจนเป็นวิถีการดำรงชีวิตของเด็กไทย จึงสามารถธำรงรักษาและอนุรักษ์วัฒนธรรมไทยให้ยั่งยืนอยู่คู่คนไทยและชาติไทยต่อไปได้ การนี้พ่อแม่ ผู้ปกครองมีบทบาทสำคัญต่อการเชื่อมโยงทักษะชีวิตของเด็กจากห้องเรียนสู่การดำเนินชีวิตที่บ้านอย่างเป็นเอกภาพ   ดังนั้นการประสานร่วมมือระหว่างพ่อแม่  ผู้ปกครอง  และครู  จึงมีความสำคัญและจำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องร่วมมือกันพัฒนาเด็กให้เป็นไปในแนวทางเดียวกัน เพื่อวิถีชีวิตที่ดีงามของเด็กไทยสืบไป      ที่มา :  (จีระพันธุ์   พูลพัฒน์  2544 : 8)

และในการพัฒนานั้น ต้องมีการพัฒนาด้านต่างๆดังนี้

1)      พัฒนาการการเรียนรู้ในการทำงาน ด้วยตนเองอย่างมีความรับผิดชอบ ในการที่จะควบคุมตนเองให้ทำงานได้สำเร็จ

2)      พัฒนาการด้านสังคม  ด้วยความรู้ในการมีชีวิตสังคมที่แท้จริงในห้องเรียน  รู้บทบาทและหน้าที่ในการเป็นสมาชิกกลุ่ม  รู้จักช่วยดูแลสิ่งแวดล้อม  ทักษะทางสังคม  จะได้รับการพัฒนาตามวัย และมีวินัยในตนเอง

3)      พัฒนาการทางด้านอารมณ์และจิตใจ  ด้วยการเป็นผู้ที่มีจิตใจที่สงบ  มีสมาธิในการทำงาน  รู้จักควบคุมตนเองในการทำงานร่วมกับผู้อื่น  และรู้จักการรอคอยโอกาสของตนเอง มีอารมณ์ที่เหมาะสม

4)      พัฒนาการทางด้านสติปัญญา  ด้วยการรู้จักแยกแยะ  มีความคิดริเริ่ม  การรู้จักตัดสินใจ  และแก้ปัญหาทางเลือกอย่างอิสระ

5)      พัฒนาการทางด้านร่างกาย  ทักษะกลไก  จะได้รับการดูแล  และพัฒนาทั้งกล้ามเนื้อเล็ก  กล้ามเนื้อใหญ่  และสมดุลของร่างกาย   รวมถึงการดูแลระวังรักษาสุขภาพให้ร่างกายเจริญเติบโตอย่างถูกสุขลักษณะ และมีสุขนิสัยที่ดีในการทำกิจวัตรประจำวัน

 

Leave a Reply